Gerda & Johan

Zuid-Oost Azië op de Travel Master.

Cameron Highlands, een eiland en 3 stedentrips.

De weg naar de Cameron Highlands is een pittige tocht. Inmiddels gewend dat we altijd wel ergens onderweg eten en drinken kunnen kopen zorgen ervoor dat we alleen met water en wat koekjes omhoog fietsen. Helaas is er niets te koop en het wordt afzien. Het is een behoorlijke lange klim en het is erg warm, dus we verliezen een hoop vocht. De mooie uitzichten zien we nauwelijks en de puf om foto's te nemen hebben we niet. Uiteindelijk komen we redelijk gesloopt bij een winkel/restaurant en we vullen ons vochtpeil weer aan en eten wafels met aardbeien. Een beetje hersteld gaan we verder, eerst wat dalen maar daarna moeten we weer flink aan de bak. Het begint te regenen en al gauw zijn we weer doorweekt.

Na bijna 100 km bereiken we Tanah Rata, 1 van de 3 stadjes die de Cameron Highlands rijk is, het is een soort wintersportplaatsje in de zomer en de sfeer is prima. We verblijven hier 2 dagen, 1 dag om te herstellen en de volgende dag huren we een scooter om meerdere plekken te kunnen bezoeken. Het is schitterend om door de groene theeplantages te rijden en een bezoek aan een plantage geeft een aardige indruk van de werkzaamheden die er bij horen. Het zijn hier vooral buitenlanders uit Bangladesh en Sri Langka die hier werkzaam zijn om geld te sparen voor het thuisfront.

We verlaten de Cameron Highlands via een 55 km lange schitterende afdaling. Veel bochten, door de jungle, mooie uitzichten, we zijn de beklimming gauw vergeten en fietsen lekker verder.

Nog steeds zien we veel palmplantages, rijden geregeld door een dorpje en met de ferry gaan we naar het eiland Pulau Pangkor. Hadden we eerst Chinees Nieuwjaar, hebben we nu te maken met 4 vrije dagen ivm een feest van het Hindoe geloof van de Indiërs. Het is dus druk op het eiland met vakantievierende chinezen, moslim-maleisiers en indiërs.

Het eiland is niet zo groot, een rondje fietsen is slechts 24 km maar daarin komen we korte pittige klimmetjes tegen, 14 en 15% geven de borden en de boeken aan, we geloven het graag en komen goed boven. We worden beloond met een 16 % korte afdaling. De remmen werken nog steeds goed dus dat is mooi meegenomen.

Vanaf het eiland fietsen we in 2 dagen naar Klang. Beide dagen is het erg warm en de etappes zijn tussen de 100-120 km dus we fietsen toch gauw zo'n 5 uur per dag. We zien weer heel veel palmplantages, en nemen nog weer eens een pondje, deze is weer anders dan alle andere en we kunnen er zo oprijden. We overnachten in Klang en de volgende dag gaan we met de trein naar Kuala Lumpur, waar we voor 1 nachtje een hotel hebben geboekt. Onze fietsen en bagage staan in het hotel in Klang. Er wordt goed op gepast is ons beloofd dus met een gerust hard hebben we ze achter gelaten.

Kuala Lumpur is prima lopend te bezoeken, het is warm maar we passen ons tempo aan. We bezoeken een moskee inclusief jurk en hoofddoek, een chinese tempel waar we niets van begrijpen en een hindoetempel. Uiteraard gaan we naar de Petronas Towers want die moet je gezien hebben als je hier bent en in de Telecommunicatietoren gaan we naar 260 meter hoogte. Alle hoge gebouwen vallen in het niet als we op die hoogte staan en we hebben rondom een schitterend uitzicht. We lopen door Little India en China Town en gaan naar het Bird park. Twee volle dagen in een leuke stad.

Vanuit Klang fietsen we vaak over kleine wegen, soms langs Kampongs, soms langs de kust, door palmplantages en ook soms onvermijdelijk over de drukke weg nr 5. Gelukkig zijn er vaak zijstroken en kiezen we onze plek op de weg. De kust is niet zo mooi, we fietsen aan de straat van Melaka, 1 van 's werelds druk bevaarde route, voordat de zee begint is er eerst een grote "prutbak". De olieraffinaderij van Petronas is ook aan deze kust gelegen, dus regelmatig bezoek van olietankers.

We passeren de 6000 km als we naar Melaka rijden, een stad met veel Nederlandse historie. In de VOC tijd was Melaka zo'n 150 jaar een Nederlandse kolonie. Er is een Dutch Heritage Trail welke we volgen en ons het een en ander leert over die tijd. Het is een leuke niet zo'n grote stad en we verblijven hier 3 dagen. We gebruiken die tijd ook om wat te herstellen en de reserves aan te vullen.

De laatste 2 weken is het erg warm tijdens het fietsen en dit vraagt een hoop energie. We drinken eigenlijk te kort, het water in de bidons is natuurlijk warm dus niet zo lekker meer. Overdag is de temperatuur zo tussen de 35 en 40 graden en ook 's avonds is het nog zo'n 30 graden, echt afkoelen doen we dus alleen bij de airco.

Vanaf Melaka rijden we in 3 dagen naar Singapore, twee dagen fietsen we over redelijk kleine wegen tussen veel bebouwing en langs de kust, het rijdt gezellig, we zien veel oude originele woningen en de mensen zijn erg aardig, we worden weer vaak begroet. De laatste rit is niet mooi maar wel weer bijzonder.

We fietsen eerst over een autoweg zonder zijstroken dus we moeten echt goed links tegen het randje aan blijven rijden. Het is druk op de weg met een hoop vrachtverkeer. Het is warm en benauwd en de auto's stinken. De laatste 15 km tot de grens wordt de weg een soort van snelweg, we moeten steeds naar rechts uitvoegen omdat er geregeld afslagen zijn. Met handgebaren lukt het aardig om tussen de auto's door te laveren. Wij zijn hier zo'n beetje de enige fietsers dus we hopen maar dat ze een beetje rekening met ons houden.

We checken uit en via de Causeway brug rijden we Singapore in. Het inchecken gaat eenvoudig en we hebben er weer een stempeltje bij. Vergeleken bij de ochtend is het in Singapore erg rustig, met een plattegrond en de aanwijzingen boven de weg vinden we met gemak ons hotel. De teller blijft steken op 6288 km. Onze fietsreis zit erop, we zijn heelhuids aangekomen en we hebben gelukkig nog een paar dagen de tijd om na te genieten voordat we naar huis gaan.

De dagen in Singapore vliegen voorbij, we vermaken ons prima maar realiseren ons ook dat de reis er opzit. We shoppen uiteraard in de enorme shopping malls die er zijn, bezoeken nog een chinese tempel en het chique Raffles hotel, een mooi wit koloniaal pand wat eind 1800 gebouwd is en opvalt tussen alle hoge moderne gebouwen.

Maar als eerste gaan we op zoek naar de fietsdozen die we nodig hebben voor het vervoer van onze fietsen. Vlakbij ons hotel is een fietsenmaker en voor € 10,00 kunnen we drie kleine dozen meekrijgen, verder kopen we nog plakband, mesjes en stiften. Nieuwsgierig of de fiets in de doos past proberen we het meteen maar uit. Als de wielen, zadel en de tassendragers er af zijn en het stuur los is past het frame erin. De gedemonteerde spullen kunnen er naast en er tussen, ter bescherming gebruiken we karton wat we tussen de onderdelen schuiven en met veel plakband gaat de doos dicht.

We rijden met een taxi bus naar het vliegveld, de fietsdozen passen er makkelijk in en tegen 23.00 uur gaan we aan boord. Na 13 uur vliegen zijn we weer thuis, de reis zit erop.

We hebben een mooie tijd gehad, we hebben bijna 6300 km afgelegd. Geen lekke band en op de 5 gebroken spaken na geen pech en niet minder belangrijk geen letsel of blessures opgelopen.

Met de fiets landen doorkruisen is een fantastische manier om te reizen. We zien, ruiken en proeven de landen op die manier heel intens en maken makkelijk contact met de bevolking ook al is er een taalbarrière. Er wordt veel naar ons gezwaaid en we worden heel vaak begroet, we ontmoeten ook veel andere reizigers, maar we zien ook veel armoede. Al deze verschillende indrukken maakt het reizen met de fiets bijzonder en erg leuk.

_________________________________________________________________________

Verder langs de westkust van Thailand en Maleisië

We bereiken de westkust van Thailand, en fietsen hier vaak door groen heuvellandschap en tropisch regenwoud, we rijden grote delen over de highway 4, de weg die ons naar het zuiden brengt. Meestal hebben we een zijstrook waardoor het best veilig fietsen is. We overnachten in dorpjes met basic onderkomens, in bungalows aan of vlak bij het strand en bij een resort met een prachtige tuin. Het grote verschil is dat we in een dorpje vaak de enige toeristen zijn. De bevolking reageert ook zodanig, er wordt vaak hello geroepen en de mensen vinden het leuk dat je op de fiets hun land bezoekt.

Ondanks dat de zon niet altijd aanwezig is, is het behoorlijk warm en als we door het regenwoud rijden hebben we de meeste last van de hoge luchtvochtigheid. Zeker als we heuvel oprijden komen we kletsnat boven.

We verblijven een dag extra in het Khao Sok National Park, een tropisch regenwoud waar we een wandeling maken. Helaas maken we kennis met kakkerlakken, bloedzuigers en heel veel mieren in onze bungalow, waardoor we de andere nacht in een kamer verblijven in een prachtige tuin. Ook tijdens de wandeling hebben we last van bloedzuigers in onze schoenen.

We zakken verder af en bezoeken het eiland KohLanta, hier doen we een dag niets en fietsen een route over het eiland. Er zijn meer toeristen die het eiland verkennen alleen zij hebben een scooter gehuurd en ze kijken verbaasd als we elkaar tegemoet rijden. Fietsers zie je hier inderdaad bijna niet. Vanaf KohLanta hebben we twee dagen wat minder weer. De eerste dag rijden we in een ongelofelijke harde regenbui, die niet met een paar minuten over is. We schuilen even maar zijn daar eigenlijk te laat mee want we zijn al kletsnat. Het water stroomt over de weg, zelfs de auto's rijden langzamer. Zo'n 10 km voor onze overnachtingsplek wordt het weer droog zodat we gelukkig redelijk opgedroogd bij de receptie van het hotel staan.

Het verschil met Laos en Cambodja is dat we daar onderweg heel veel beleefden en de plaatsen waar we sliepen niet zo veel te bieden hadden, de steden die we bezocht hebben uitgezonderd. Vanaf Bangkok zijn het vooral een aantal plaatsen en stranden of Nationale Parken die mooi of leuk zijn en beleven we onderweg veel minder.

De laatste etappe in Thailand is een lange dag geworden. Het fietsen gaat zo lekker, het weer is goed en de route is redelijk vlak , alleen in de laatste 30 km zaten nog een paar pittige klimmetjes. Uiteindelijk hebben we 172 km gefietst als we bij ons hotel in Satun zijn. De volgende morgen rijden we naar de pier om de ferry te nemen naar Langkawi, een eiland in Maleisië. We checken bij de pier ook uit en zetten onze fietsen op het voordek van de speedboot. We knopen ze vast met ons waslijntje, verder is er niets dus dat moet maar genoeg zijn.

Op Langkawi gaat het allemaal erg makkelijk om Maleisië in te komen, we hebben geen visum nodig en zijn vlot door de douane. We fietsen naar PantaiCenang, hier is het erg druk ivm het Chinese nieuwjaar wat op maandag 23 januari gevierd wordt. De hele week daarop volgend is het een vakantieweek voor veel chinezen. We zijn niet gewend dat er geen plaats is maar veel hotels zitten vol. Uiteindelijk lukt het toch om een kamer te vinden vlak aan het strand. We besluiten om een dagje rust te nemen, dus liggen lekker aan het strand. Ondanks dat het zo druk is, is het strand rustig. Maleisië is overwegend moslim en de mensen komen 's morgens voor 10 uur en laat op de dag aan het strand. De vrouwen staan dan in het water te praten, volledig in kleding en uiteraard met hoofddoek. Ook de mannen zwemmen nauwelijks. De volgende dag stappen we weer lekker op de fiets en maken een tocht over het eiland, langs haventjes, groene heuvels met apen, palmbomen en witte strandjes.

Vanaf Langkawi gaan we weer naar het vaste land en rijden weer eens door de rijstvelden. De oogst is pas geweest en dat wordt hier niet meer met de hand gedaan, gezien de sporen op het land. We overnachten in een authentieke moslim stad en rijden de volgende dag naar Penang, een "eiland" wat middels een 13 km lange brug verbonden is met het vast land. Voordat we daar zijn moeten we nog met een bootje een zeemonding over. Het bootje is zo laag dat alle bagage van de fietsen af moet en we gebukt de fietsen in de boot brengen. Aan de overkant is geen steiger, we leggen aan op het strand en de schipper helpt de spullen droog aan de overkant te zetten.

Aangezien de 13 km lange brug verboden is voor fietsers, wachten we tussen de brommers voordat we naar de overkant gaan. Ook hier zie je bijna geen fietsers .Op Penang verblijven we in Georgetown, maken daar een wandeltoer door de stad en huren een dag een scooter om het eiland te verkennen. Ook hier is het druk ivm de vakantie en zijn de meeste winkels gesloten. Het eiland wordt tussen de bergen door helemaal volgebouwd. Grote torenflats bepalen het beeld.

Na 2 dagen rust stappen we weer lekker op de fiets, dat voelt altijd weer goed en we rijden wat landinwaarts. We verblijven we in Taiping en Ipoh. Allebei wel leuke steden om even rond te lopen als we zijn opgefrist. Helaas is het meeste nog steeds gesloten door de vakantie en om dat het zondag is. In tegenstelling tot wat we gewend zijn is zondag een rustdag en zijn de winkels hier overwegend dicht. Morgen fietsen we naar de CameronHighlands, een berggebied welke erg mooi schijnt te zijn om te wandelen en bekend is om zijn theeplantages.

_________________________________________________________________________

Goodbye Laos- Hello Cambodia

We steken de grens Laos- Cambodja over nadat we een gezondheidsverklaring hebben getekend en een visum hebben gekocht. We zijn de enige die het land hier binnen gaan. We mogen hier een maand blijven maar gezien de rest van onze reis zal dat korter worden.

De eerste trajecten zijn lang en we rijden over een redelijk grote weg, de waarschuwingsborden van landmijnen en niet ge-explodeerde objecten zien we regelmatig vlak naast de weg in het land staan. Daar moeten we dus niet komen. Als we moeten plassen doen we dat naast of achter de fiets, net in de berm.

Het verkeer vraagt wel om aandacht. Ze toeteren permanent en halen elkaar overal in, ook daar waar het eigenlijk niet kan. Een vrachtwagen haalt een brommer in, een auto de vrachtwagen en wij rijden ze tegemoet, en als het tegenzit worden wij ook nog ingehaald. We fietsen dus strak langs de kant, op sommige wegen zijn er zijstroken en dat rijdt een stuk veiliger. De Cambodjaan fiets meteen de berm in als hij wordt ingehaald door een luid toeterende auto. Wij proberen met handgebaren ze toch wat naar buiten te leiden en dat lukt aardig.

We fietsen in de richting van Phnom Penh en maken soms lange dagen. Een groot deel van de route gaat langs de Mekong. Hier heeft de tijd echt stilgestaan. De ossenwagen is een gewoon beeld, er is ook hier net als in Laos geen elektriciteit en geen stromend water. De weg is afwisselend, grote delen zijn slecht en het water heeft stukken weg weggespoeld, dus we slalommen langs de gaten. Er zijn hier veel kinderen die op de fiets naar school gaan.

De huisjesstaan direct aan de Mekong op een paar m2 grond, voornamelijk op palen. De mensen gebruiken accu's als stroomvoorziening. Elk dorp heeft een punt waar deze opgeladen kunnen worden.De bewoners zijn ook hier enthousiast als we voorbij fietsen, we zeggen de hele dag Hello en sommige kinderen fietsen een stukje mee. Tijdens het fietsen hebben we eigenlijk ogen te kort zoveel gebeurd er op straat waar je meer van zou willen weten. Als we ergens wat drinken of eten komt er altijd wel iemand bij zitten en in gebrekkig engels praten we wat. De Cambodjaan komt over als een vrolijk mens en wil je graag helpen.

In Phnom Penh fietsen we door het drukke verkeer naar ons hotel, met behulp van een plattegrond gaat dat prima, zolang je met de stroom auto's meerijdt is er niet zoveel aan de hand en als je over moet steken, zijn we net zo brutaal als zij. Als je eenmaal begint dan wordt er wel gestopt. Het is een grote stad die volop in ontwikkeling is. We bezoeken een museum wat een voormalige gevangenis is geweest tijdens het Rode Khmer regime en de Killing Fields. Het zijn indrukwekkende momenten als je daar loopt en leest wat er gebeurd is. Het is een gruwelijke tijd geweest voor de mensen hier en in zo'n 4 jaar tijd is een kwart van de bevolking omgebracht.

Vanaf Phnom Penh fietsen we naar Siem Reap, dit doen we in 3 etappes waardoor de laatste dag 150 km is. We zitten alom 06.30 uur op de fiets. Rond de middag willen we 100 km op de teller hebben staan, zodat we 's middags nog maar een "klein stukje " moeten. We lunchen wat vroeg en zitten daarom op de 90 km in plaats van 100. De laatste 60 km gaan eigenlijk nog wel erg goed en zo tegen 3 uur zijn we bij ons hotel.

Bij Siem Reap is Angor Wat de plaats om te bezoeken. Dit is een hele oude stad welke tussen de 9e en de 12eeeuw gesticht is door verschillende godkoningen. We bezoeken het op de fiets en het is een bijzondere plek om doorheen te fietsen. Alle bouwwerken zijn groots en vol symbolieken, niets is zomaar neergezet, alles heeft een betekenis gelinkt aan het boeddhisme en hindoeïsme. We vragen ons af hoe men dat in die tijd heeft kunnen maken Het is enorm groots.

Vanaf Siem Reap fietsen we nog 2 dagen door Cambodja, op weg naar Thailand, voor de 2e keer deze reis. Bij deze grens is het een stuk drukker met vooral rugzaktoeristen, maar met een klein uurtje zijn we uitgecheckt en weer ingecheckt in Thailand.

Om naar Bangkok te fietsen is niet zo'n interessante route dus we besluiten om vanaf de grensplaats Aranyaprathet de bus te nemen naar Bangkok. De fietsen kunnen nu onderin de bus staan zonder deze te demonteren. Het northern busstation is de eindbestemming, de rest moeten we op de fiets doen. We kopen een plattegrond en zigzaggen tussen het verkeer door naar ons hotel. Het is natuurlijk superdruk zo rond 16.00 uur in een stad met 10 miljoen inwoners. Wel gaaf om je weg zo te vinden, we volgen grotendeels de skytrain –lijn boven ons. Ons hotel ligt vlak bij een sky train station dus met een klein uurtje staan we voor ons hotel.

In Bangkok doen we al het vervoer met de tuk-tuk, metro en skytrain, riverboat en lopend. De fietsen staan achter een gesloten deur, die gebruiken we hier niet.

We vieren oud en nieuw in Bangkok, op een groot plein voor een mega shoppingcentre, waar diverse artiesten optreden. Tegen 12.00 uur wordt er vuurwerk afgestoken en daarna gaat iedereen weer weg. Ze wensen elkaar op straat geen gelukkig nieuwjaar. Wij wel , het is een mooi begin van 2012. In Thailand is het nu officieel het jaar 2555.

We verlaten Bangkok weer met een busje en na 180 km staan we aan de kust, klaar om weer te fietsen. We rijden langs de oostkust richting het zuiden. De kustplaatsjes zijn in het begin nog druk met toeristen, maar later is het erg rustig. Het weer is prima, warm maar we kunnen er goed tegen. We moeten wel voldoende blijven drinken. We fietsen van strand naar strand en verblijven steeds in mooie resorts aan mooie baaien. Als we aankomen koelen we af in de zee, ook tussen het fietsen door. De resorts en het eten is allemaal luxe, wat een verschil met Laos en Cambodja.

Ter hoogte van de eilanden fietsen we van coasttocoast naar de westkust. Ko Samui, het toeristen eiland laten we letterlijk en figuurlijk links liggen.

_________________________________________________________________________

Update Laos

We hebben ruim 3 weken in Laos gefietst en hebben dus behoorlijk wat van het land gezien

We zijn gestart in het noorden en meteen de bergen in gefietst, we kwamen langs dorpjes, zo primitief hadden we ze nog niet eerder gezien. De mensen hebben daar niets, ze leven in paalhutten van bamboe en stro. Als je in de hutjes kijkt zie je dat er niets is, misschien een kleed op de grond. Ze leven op de kale zanderige grond waardoor alles stoffig is en vies lijkt. Er staat geen auto, een enkele scooter en de mensen zwaaien en roepen Sabaideeeeeee, zeker de kinderen blijven dit doen totdat je uit beeld bent. Vaak is er in een dorpje 1 waterplek, hier komt iedereen heen om te wassen, water te halen, kleding te wassen. Het is een bijzonder gezicht.

De routes die we rijden zijn soms best pittig, flink klimmen, soms 10 of 12%. Maar ook veel minder stijl maar dan steeds klimmen en dalen, zodat na een afdaling je benen steeds weer even vollopen als je begint te klimmen. De afstanden wisselen tussen de 65 en 110 km, we rijden afwisselend over goede geasfalteerde wegen en op zogenaamde dustroads, maar ook op geasfalteerde wegen die inmiddels zo slecht zijn dat er grote stukken asfalt ontbreken en we door de kuilen en over losse stenen rijden. De omgeving is echt schitterend, soms lijkt het of we door een jungle fietsen, dan weer een smal groen dal met een riviertje er door heen of rondom in de bergen. Het klimmen is daardoor goed te volbrengen, zeker als er daarna een fantastische afdaling komt. We rijden soms op 1400 meter hoogte en ook daar zijn nog steeds dorpjes met dezelfde bamboe huisjes. De nachten zijn hier behoorlijk koud, we vragen ons af hoe deze mensen het warm houden.

Het overige verkeer, wat voornamelijk vrachtauto's zijn denderen aardig langs ons, ze houden niet graag in, zeker berg op niet dus bij de bochten is het flinke spiegelen en desnoods even wachten. Als er namelijk een tegenligger aankomt wordt het toch wel smal en wij zijn het kleinst, dus we weten onze plek.

Als we een flinke stijle berg opfietsen en zo'n vrachtwagen kan ons maar net inhalen, hebben we CO2 gas voor een heel jaar naar binnen gekregen dus we proberen of eerder boven te zijn of de adem even in te houden.

Na een kleine week komen we in LuangPrabang, hier komen veel toeristen dus er is ook meer comfort, we blijven er 2 dagen om weer even bij te tanken en lekker te eten, dat ontbrak er nog wel eens aan in de bergdorpjes, daar wordt voornamelijk stickyrice, kleefrijst gegeten, voedsel nr 1 in Laos.

De eigenaar van ons guesthouse heeft zelf een racefiets dus heeft ook interesse voor onze fiets. Ook hij is enthousiast over de naaf en de snaar, hij heeft het niet eerder gezien. We mogen zijn pomp, met drukmeter, even lenen dus we kunnen de banden hier weer wat op spanning brengen. We spoelen de snaar en de naaf schoon en er worden wat moertjes aangedraaid.

Als we hier weggaan hebben we meteen weer 2 pittige klimdagen voor de boeg. We fietsen hier door het karstgebergte en rijden soms boven de wolken, het is een bijzonder gevoel, om ons heen zien we alleen maar bergen, vlakbij zijn ze lager dan ons en in de verte zijn ze nog enorm groot. We hebben een klim van 16 km en van 22 km achter elkaar. Een pittig dagje dus met soms het verstand op nul en blik op oneindig en licht doortrappen. Het is niet stijl maar wel lang, dus zowel mentaal als fysiek een beetje afzien.

We zakken zo richting Vientiane, de hoofdstad van Laos, het lijkt of hier alle rijkdom is. Hier is alles, we zien grote garages met alle automerken, er zijn luxe supermarkten met wijn, franse kaas etc. Grote dure gebouwen van ambassades, dure hotels. Het is een groot contrast met hetgeen waar we doorheen zijn gefietst.

Vanaf Vientiane besluiten we om de nachtbus te nemen naar Pakse, dit is ruim 700 km en dit schijnt een behoorlijk saai stuk te zijn. Inmiddels zijn we aardig verwend om door dit mooie deel van Laos te fietsen dus op deze manier kunnen we wat tijd sparen die we in het zuiden van Laos willen benutten.

Het wordt een bijzonder rit, nadat we eindelijk een maatschappij hebben gevonden die ons en nog 4 fietsers mee willen nemen demonteren we de wielen en vullen snel het onderruim van de bus met de fietsen. 1 past er niet dus die krijgt een plekkie naast de chauffeur. Alle tassen gaan mee naar de slaapplekken en we kunnen alles achterin kwijt.

De bus dendert ook 's nachts aardig door, we proberen wat te slapen en denken niet te veel aan wat allemaal mis kan gaan. Gelukkig zijn er 2 chauffeurs dus kunnen ze om de beurt wat rusten. Ook niet onbelangrijk op 700 km. Rond 07.00 uur komen we aan en vanuit Pakse vertrekken we de volgende dag naar het Bolavenplateau, een plateau wat echt uit het land oprijst.

We fietsen hier 3 dagen, er zijn veel koffieplantages dus we ruiken de hele dag koffie. De weg is goed en de eerste dag beginnen we met 40 km vals plat gevolgd door nog 50 "gewone " kilometers. De tweede dag hebben we zo'n 30 km afdalen en verblijven we in een resort bij een waterval en de derde dag verlaten we de Bolaven weer met een rit van ongeveer 100 km. Die dag is het voor het eerst erg warm dus we verliezen een hoop vocht.

Na de Bolaven gaan we via Champasak en een olifantendorp naar de 4000 eilanden. We hebben dan een aantal keren de Mekong met een pont overgestoken.De pont bestaat of uit 2 kano's met daaroverheen een grote pallet en een langstaartmotor in 1 van de kano's, waarbij je op de palet staat en je fiets vast moet houden of het is een bootje waar we de fietsen in moeten tillen. De Mekong is best breed, dus we hopen dat de motor het blijft doen. Hij pruttelt wat en we gaan niet snel maar we komen er. De weg van en naar de pont toe is wel apart, nou ja weg, het is gewoon rul zand waar je door heen moet ploegen. Lopen en duwen dus ipv fietsen.

We hebben ruim 1500 km door Laos gefietst, we hebben veel gezien en vinden het nog steeds een mooi manier om een land te proeven, te ruiken en te beleven.

_________________________________________________________________________

Onze reis door Zuid-Oost Azië

De fietsen worden klaargemaakt om in te pakken, stuur gedraaid, trappers eraf en wat lucht uit de banden en we kunnen ze zo in de santos doos schuiven. Als we ze wegen aan de unster geeft ie 22 kg aan. Dat betekent dat we nog 8 kg per persoon aan bagage mee mogen nemen naast de handbagage.

Nadat we een aantal keren de tassen opnieuw hebben ingepakt besluiten we samen 4 achter tassen en 2 voortassen mee te nemen en een stuurtas.

Twee achter tassen en de stuurtas wordt onze handbagage en de overige tassen met spullen doen we in 1 grote tas die we op schiphol dicht laten sealen. Nadat we de fietsen bij Oddsizes hebben ingeleverd zijn wij er klaar voor om te vertrekken.

Bij aankomst op Singapore wordt de bagage en de fietsen door vervoerd naar het volgende vliegtuig en als we in Chiang Mai landden zijn we benieuwd of alles heel is aangekomen. Als we bij de lopende band zijn, staan de fietsen er al en onze tas komt net voorbij. De dozen zijn in ieder geval nog heel en met een taxi busje gaan we naar het hotel. 1 doos tussen de stoelen en de andere er dwars bovenop. Het past net maar de chauffeur vindt het prima.

Na het inchecken pakken we de fietsen uit, stuur recht, trappers en spiegeltje er weer op en we kunnen ze veilig in een box stallen.

Nadat we ons twee dagen in Chiang Mai hebben vermaakt en zo kennis hebben gemaakt met het Thaise leven wat zich toch veel op straat afspeelt,hebben we de fiets gepakt om naar de hoogste tempel in Chiang Mai te gaan, de DoiSuthepTemple. We hebben eerst de banden op spanning gebracht bij een lokale fietsverhuur met een goeie pomp. Hij was verbaasd over de snaar, dit kende hij niet en hij heeft er meteen een foto van gemaakt.

Het was natuurlijk even wennen, links rijden, veel, heel veel brommertjes en auto's en veel getoeter. En niet te vergeten 30 graden, dus een aardig temperatuurverschil. Maar het viel ons niet tegen en de eerste 20 km door Chiang Mai kwamen we zonder kleerscheuren door. Onder aan de beklimming stonden veel songthaews om ons naar boven te brengen, er werd veel gelachen dat we gingen fietsen. We hebben uiteraard teruggelachen en gezwaaid want we hadden er wel zin in. Het was een stevige klim en de temperatuur liep behoorlijk op zo midden op de dag. Onderweg werd er nu al veel gezwaaid en Sawadee geroepen, het thaise hallo.

De klim was zo'n 11 kilometer lang dus toen we boven kwamen hebben we wat vocht aangevuld en zijn we de tempel gaan bezoeken. Het gehele tempel complex was mooi en bijzonder. Er was ook nog een fanfare aanwezig, en hoog bezoek van waarschijnlijk de marine. Dit zal niet de laatste tempel zijn die we bezoeken maar we zien hier al dat het een bijzonder leven is als monnik. Alles speelt zich af op dit complex en de dag brengen ze door met voornamelijk bidden en studeren.

Vanuit Chiang mai zijn we de volgende dag richting het zuiden gefietst, na 80 kilometer is de volgende stop gepland, in het National Park DoiIthanon, wat ook tevens de hoogste berg van Thailand is, 2565 m.

Nadat we eerst een dag een aantal mooie plekken in het park hebben bezocht zijn we de volgende dag aan een tocht begonnen naar een berg dorp Mae Chaem, waarvan we zo'n 32 km moesten klimmen, eigenlijk constant, zonder een noemenswaardige afdaling. Er zaten een paar pittige klimmen in waarbij we soms een versnelling mistte, maar ja zo ging het ook en anders sta je bijna stil!. Altijd mooi na zo'n klim is natuurlijk de afdaling naar het dorp, bijna 20 km dalen, en soms pittig stijl dus we waren blij dat we deze richting op fietsten.

Mae Chaem is een dorpje die nog weinig toeristisch is ingesteld, je ziet het thaise leven hier dus goed. Alles wordt op en in de auto vervoerd, mannen, vrouwen, kinderen en baby's zitten in de laadbak en zelfs met z'n vieren op een brommer is geen uitzondering.

Om het gebied weer uit te komen hebben we nog een klimdag voor de boeg, nu 72 kilometer, dit is meer afwisselend klimmen en dalen, door afgelegen dorpjes waar veel landbouw is, dus ook veel mannen en vrouwen die op het land aan het werk zijn. Ook hier wordt weer enthousiast gezwaaid.

Kennelijk is het toch bijzonder om hier te fietsen en waarschijnlijk verbazen we ons over elkaars leven. We eindigen deze dag in Hot en vandaar uit fietsen we weer terug naar Chiang Mai, dit is 89 km en dit keer rijden we over een soort van autoweg, de vluchtstrook wordt ons fietspad en we ademen erg veel rook in. Flink uitblazen dus, mede door de route hebben we aardig de gang er in en zijn we 's middags op tijd in Chiang Mai. Hier nemen we eerst een thaise massage om onze benen te laten verwennen.

Dat deed zeer dus, maar was wel goed want de volgende dag hadden we nergens last van en we hadden toch drie pittige dagen gehad.

Vanaf Chiang mai fietsen we richting het noorden, de route gaat afwisselend over autowegen, 2 baans en 4 baans, door dorpjes, langs markten en over landelijk wegen, waarbij er door het overige verkeer best rustig wordt gereden. De route is heuvelachtig, af en toe een stevig klimmetje, maar dat wordt beloond met mooie afdalingen. De afstanden die we rijden variëren van 28 tot bijna 100 km.

De korte afstand hebben we gecombineerd met een bezoek aan een olifantentraining centrum, indrukwekkend wat ze deze dieren kunnen leren en hoe een berijder, een mahoud, de olifant onder controle heeft

We fietsen langs heel veel honden, zo nu en dan met een grote boog er om heen en af en toe een schreeuw om ze op afstand te houden maar tot nu toe gelukkig nog geen achtervolgingen gehad, zodat we nog niet op de pedalen moeten staan.

Bij het hotel in Chiang Dao nog even gesproken met een stel uit Slovenië, zij waren hier ook op de fiets en waren zeer enthousiast over de onze en dan met name het brooks zadel, de snaar en de Rohloff naaf, dit geeft toch een hoop verbaasde reacties en men wil dan ook meteen weten wat de fietsen kosten, dit laten we een beetje in het midden, zeker als een thai dat vraagt. We maken er maar van dat we een test uitvoeren.

De omgeving is schitterend, veel groen, veel vogels, af en toe een slang op de weg, meestal doodgereden. We rijden langs bergen, welke aan de ene kant op een gegeven moment de grens tussen Thailand en Myamar vormt, via Fang rijden we naar ThaTon, dit is een grensdorpje. De dag afstanden zijn nog niet zo groot, dus vroeg in de middag zijn we al op de bestemming en hebben zo dus tijd om de dorpjes te bekijken en wat rond te lopen, zodat we het thaise leven ervaren.

Vanuit ThaTon kun je een route rijden naar Mae Salong, deze route staat bekend als zwaar met flinke klimmen, zelfs meer dan 15 % stijgingspercentage. We kiezen er voor om dit met een scooter te doen dus we blijven hier een nacht. We hebben al gemerkt dat klimmen met bepakking toch een ander verhaal is als met de racefiets of mountainbike en met je bepakte fiets aan de hand de berg oplopen is ook echt geen pretje. In Mae Salong bezoeken we een marktje waar een aantal verschillende bergstam vrouwen hun waar proberen te verkopen.

Vanuit ThaTon rijden we over de 1089 naar Mae Chan, ook deze routewordt omschreven als pittig, hij is weliswaar niet zo lang, 65 km maar zo tussen de 24 en 33 zijn er een paar behoorlijke steile hellingen die er voor zorgen dat we weer eens afzien en behoorlijk zweten. Daarna is een groot deel een heerlijke afdaling en wordt de route vlak. Tijdens de afdalingen merken we dat de volbepaktetravelmasters zich prima houden, ze sturen lekker strak en ook de magura remmen geven veel vertrouwen. Inmiddels hebben we de 62 km gehaald.

Vanaf Mae Chan fietsen we naar het meest noordelijke stadje in Thailand, Mae Sai, hier is ook een Immigration Checkpoint naar Myamar. Er lopen veel thaise mensen de poort onderdoor. Een aantal km verderop wordt er nog gehandeld. In verband met ons visa kunnen we niet naar Myamar, dus we maken een foto bij de poort, rijden wat door de stad en fietsten door richting de Golden Triangle en bezoeken de Hall of Opium, een museum met de historie van het ontstaan, de handel en het gebruik van opium.

We stappen weer fris op de fiets om de laatste 15 km te fietsen naar Chiang Saen, uiteindelijk hebben we er dan 102 km op zitten en sluiten de dag erg mooi af met een dinertje op de grond met blote voeten aan de Mekong, met uitzicht op Laos.

Voorlopig maken we de laatste etappe in Thailand, we fietsen naar Chiang Khong, waar we de Mekong oversteken naar Laos. Het is een mooie route door een hele groene delta. In de dorpjes is het erg rustig, maar wel heel veel honden die op de grond of op de erfjes van de mensen liggen te slapen. De route is deels heuvelachtig met drie stevige klimmen, maar door onze eerste week zijn we al wat gewend en fietsen we genietend,maar wel zwetend naar boven. Het uitzicht op de Mekong is dit keer de beloning. Na de middag komen we aan in Chiang Khong en we informeren alvast over de overtocht en de formaliteiten om naar Laos te gaan. Dit kan vanaf 8 uur 's morgens, maar dan schijnt het erg druk te zijn dus we besluiten om morgen rustig aan te doen en in de loop van de dag de oversteek te maken.

We hebben nu 812 km in Thailand gefietst, de fietsen zien er dus inmiddels redelijk bereisd uit, ze glimmen niet meer en overal zit stof en modder. Ook op de snaar, maar hier hebben we geen omkijken naar. We komen niet zo veel fietsers tegen maar als dat het geval is, zijn ze altijd nieuwsgierig of de snaar en de naaf bevallen. Dit bevalt dus prima, geen olie mee en geen zwarte handen.